Wyszłam poza samotność Logosie. Stałam się swiadkiem wielu ludzkich przeżyć. Jestem na drugim planie, ale dzięki mnie mogą Ci ludzi jeszcze chwilę cieszyć się tym życiem. Poczułam strach w ich oczach, codzienny lęk o egzystencję ziemską. Codziennie stykam się z myślą o śmierci, można powiedzieć trzymam w dłoniach zastygające powoli ludzkie ciało. Jestem jak Cerber strzegący bram swiata zmarłych, trzymający bombę zegarową. Cóż mi przyszło czynić? A wszystko po to by przeżyć.
Pozdrawiam cieplutko.

Żyję każdym dniem z osobna, inaczej nie przetrwałabym tam. Tesknota do domu czasem wieczorem mi doskwiera i oczy się zabłyszczą.

Mam nadzieję, że wyszłaś poza samotność – poczułaś drugiego człowieka

Tak, ona pomagają, nam ludziom, żyć w pewniejszym poczuciu bezpieczeństwa, umożliwia nam posługiwanie się narzędziami, maszynami, urządzeniami, by uzyskiwać środki do życia i posiadać władzę nad innymi stworzeniami. Człowiek podporządkował sobie materię wykorzystując prawa natury( fizyki, chemii, etc) Liczby zdaje się istnieją od zawsze, to człowiek je w drodze poszukiwań odkrył i po prostu nazwał, określił ich widzialną ilość, wymierną ilość(wymierną narzędziami, i wyobrażaną w percepcji naszego umysłu.

Właśnie to : „Czasem w zamyśleniu udawało się dostrzec nieskończoność, w granatowej ciemności kosmicznej, prawie jakby się biegło razem z nimi.”

jest częścią okręgu- nieskończonością-cyklem-alfa i omegą.
Pisać mogłabym ze cztery strony, ale byłoby to chyba zbyt zagmatwane, by pojął to inny człowiek. Masz rację, nie wyrażam swych myśli dość czytelnie. To chyba mój problem życiowy w ogóle. Ale co tam. Wpisem swoim wywołałaś we mnie nowe myśli. Zwykło się pojmować, że bóg to mężczyzna. Zabroniono kobietom występować publicznie, mieć wpływ na życie społeczne polityczne, to teraz się wiele zmieniło i świat postąpił naprzód niepostrzeżenie, gdy ona wymogła sobie to prawo. Nie wierzę w Boga osobowego, samowystarczalnego, jako jednostkę. Tak jak bieguny ziemi i grawitacja i cała konstrukcja machiny, jaką jest wszechświat, nie ma racji bytu, tak i życie ludzkie i jego rozwój, bez sił nadprzyrodzonych nie jest możliwy. Wiem niestylistyczne to zdanie. Bez przyłożenia dwóch sił nie ma powstawania materii, jej istnienia, muszą być zawsze jakieś czynniki, a one tylko działają w miejscach punktu przyłożenia siły. Nie zdajemy sobie sprawy, że małe rzeczy mogą dziać się równolegle do rzeczy o globalnym znaczeniu, wydarzającej się gdzieś, gdzie nasze oko nie sięga. Dlatego wierzę w Boga, ale niepoznanego, tego, który swą mocą obdarowuje istnienia. Środowisko ezoteryczne wciąż mówi o jedności i miłości. Czym jest ta jedność? Nie wspomnę o tym drugim…Dla mnie najwięcej logiczności wyłania się z połączenia mądrości biblijnych z wiedzą ezoteryczna i oczywiście z rożnymi filozofiami wschodu, czy buddyzmem. Coraz więcej ludzi odkrywa, że Kultura zachodnia zapożyczyła z pogaństwa tak wiele wierzeń i rytuałów, i dziwię się, ze na tak cywilizowany świat wciąż przypada tak wiele uparcie zacofanych ludzi, którzy mniemają, że są inteligentni a zaprzeczają tak oczywistym prawdom. Myślę, że bez względu na religię, język, kulturę światem rządzi jedna siła i jakkolwiek ją nazwiemy posiada ona jednakowe cechy. Podam przykład- rozmaite terminy okreslajace jakieś zdarzenia a w sumie maja ten sam cel-działanie na tłumy: rytuał=magia=klątwy=nieświadomość zbiorowa=wiara=manipulacja słowem ludźmi, nie posiadającymi wiedzy, w celu osiągania pożądanego stanu rzeczy=oszustwo=umowa o pracę po zniesieniu niewolnictwa=kultura=gry transakcyjne słowami=reklamy=marketing—->każdy jeść musi, jeśli chce przeżyć. Zastanawiam się, po co były te ofiary ze zwierząt na ołtarzu? Hmm niezła uczta chyba była potem ?

Wciąż myślę dlaczego na fotografiach widać zniekształcone wizerunki obiektów, dlaczego odległość ma wpływ na wizję tego co oglądamy? Wiadomo, nic nie jest równe, proste heheh bo nie ma prostych, jest tylko okrąg-przekornam prawda? Horyzont ma skończoność iluzoryczną, a jak dojdziesz do punktu? Miary i liczby są realne tylko dotąd, dokąd sięgają nasze zmysły. A dusza dokąd sięga?

Napisałaś: „Może kiedyś napiszemy swoje przemyślenia o jakimś tekście biblijnym, może o Rut, o rożnych wymiarach jej oddania innym?” Jestem za, ale to wymagać będzie trochę czasu. Chętnie zaangażowałabym do przemyśleń i inne osoby.
Pozdrawiam.